Τις τελευταίες δεκαετίες, παρατηρείται αύξηση του αριθμού των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού, όπως αποδεικνύεται από στατιστικά δεδομένα. Οι παθολογίες της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων καταλαμβάνουν την «τιμητική» τρίτη θέση μετά τις ασθένειες του κυκλοφορικού και του αναπνευστικού συστήματος.
Ο πόνος και η δυσκαμψία στις αρθρώσεις όχι μόνο μειώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής, αλλά συχνά οδηγούν σε σοβαρές συνέπειες - παραμόρφωση και αναπηρία. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ασθενείς συχνά δεν έχουν ιδέα τι είναι η αρθρίτιδα και η αρθροπάθεια. Εξάλλου, είναι πολύ πιο σημαντικό για αυτούς να ξέρουν πώς να απαλλαγούν από την ασθένεια.
Διάφορα συμπτώματα
Η αρθρίτιδα μπορεί να διακριθεί από την αρθρίτιδα από τα συμπτώματα που υπάρχουν, καθώς αυτές οι ασθένειες εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους. Η αρθρίτιδα είναι μια ομάδα φλεγμονωδών βλαβών των αρθρώσεων, στην οποία εμπλέκονται όλα τα αρθρικά στοιχεία στην παθολογική διαδικασία - κάψουλα, αρθρικός υμένας, ιστός χόνδρου.
Χαρακτηριστικά σημεία αρθρίτιδας οποιασδήποτε αιτιολογίας είναι τα ακόλουθα:
- ερυθρότητα, οίδημα και έντονος πόνος όταν αγγίζεται.
- ο πόνος δεν υποχωρεί σε ηρεμία.
- το σύνδρομο πόνου είναι παλλόμενο, πονεμένο ή οξύ χαρακτήρα.
- η άρθρωση είναι ζεστή στην αφή.
- δυσκαμψία το πρωί, η οποία υποχωρεί μετά από μισή ώρα - μία ώρα.
- συμπτώματα γενικής δηλητηρίασης – πυρετός, κακουχία, αδυναμία, εφίδρωση κ.λπ.
Με την αρθροπάθεια, επηρεάζεται μόνο ο ιστός χόνδρου: λόγω απώλειας υγρού, γίνεται χαλαρός και λεπτός. Ως αποτέλεσμα, τα οστά της άρθρωσης τρίβονται μεταξύ τους, επιδεινώνοντας την παθολογική διαδικασία. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο ιστός του χόνδρου ραγίζει και τα μεμονωμένα θραύσματά του, τα υπολείμματα, εγκαθίστανται στις επιφύσεις των οστών.
Σε αντίθεση με την αρθρίτιδα, η αρθροπάθεια δεν προκαλεί φλεγμονώδη απόκριση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οίδημα και ερυθρότητα μπορεί να εμφανιστούν μόνο στα τελικά στάδια, όταν οι οστικές αποφύσεις ή μια κοιλότητα άρθρωσης γεμάτη με υγρό ασκούν πίεση στις γύρω δομές.
Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της αρθροπάθειας είναι ο αρχικός πόνος, ο οποίος εμφανίζεται το πρωί ή μετά από μεγάλη ανάπαυση. Η ημερήσια σωματική δραστηριότητα, ιδιαίτερα η έντονη, συνοδεύεται πάντα από πόνο, ο οποίος υποχωρεί κατά την ηρεμία. Για παράδειγμα, η αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος γίνεται αισθητή όταν περπατάτε, τρέχετε ή κάνετε οκλαδόν. Ωστόσο, το πρωί αυτές οι κινήσεις βοηθούν στην ανακούφιση της δυσκαμψίας.
Η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας είναι επίσης η διάρκεια της πρωινής δυσκαμψίας - με την καταστροφή του χόνδρου και του οστικού ιστού, υποχωρεί μέσα σε λίγα λεπτά. Με την αρθρίτιδα, η δυσκαμψία μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από μία ώρα, επειδή μια μεγάλη ποσότητα υγρού (εξίδρωμα) συσσωρεύεται στην κοιλότητα της άρθρωσης κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ωστόσο, αυτή η διαφορά μπορεί να θεωρηθεί υπό όρους, καθώς οι προχωρημένες μορφές αρθρώσεων χαρακτηρίζονται επίσης από μακροχρόνια ακαμψία.
Με την αρθροπάθεια του ποδιού ή των δακτύλων, ένα άτομο δυσκολεύεται να κάνει τα πρώτα πρωινά βήματα όταν σηκώνεται από το κρεβάτι. Λόγω της μετατόπισης του κέντρου βάρους προς τη φτέρνα ή το δάχτυλο του ποδιού, το βάδισμα σταδιακά αλλάζει και εμφανίζεται χωλότητα.
Η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας δεν είναι μόνο στα συμπτώματα, αλλά και στα αίτια. Επιπλέον, κάθε μία από αυτές τις ασθένειες έχει τα δικά της χαρακτηριστικά θεραπείας.
Διάφοροι λόγοι
Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, η αρθροπάθεια αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό και όχι απαραίτητα σοβαρό. Τα συνεχή μικροτραύματα που συνοδεύουν τις επαγγελματικές δραστηριότητες αθλητών, οικοδόμων και άλλων εκπροσώπων της σωματικής εργασίας έχουν πολύ χειρότερη επίδραση στην άρθρωση.
Οι χρόνιοι τραυματισμοί που συμβαίνουν τακτικά παραμένουν, κατά κανόνα, απαρατήρητοι και διάφορες βλάβες «συσσωρεύονται» στην άρθρωση. Ο χόνδρος σταδιακά γίνεται πιο λεπτός και ραγίζει, η αρθρική κάψουλα σκίζεται και συμβαίνουν μικροκατάγματα του οστικού ιστού. Ως αποτέλεσμα, τα οστά παραμορφώνονται και δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη αρθρώσεων.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όλο και συχνότερα γίνονται τα τροχαία ατυχήματα στα οποία τραυματίζονται άτομα όλων των ηλικιών. Τα πολλαπλά σοβαρά κατάγματα με κατακερματισμό των οστών συχνά επιπλέκονται από αρθρώσεις και μερικές φορές από πλήρη ακινησία των αρθρώσεων.
Μια άλλη αιτία της αρθροπάθειας θεωρείται η γενετική προδιάθεση - κληρονομικά χαρακτηριστικά του μεταβολισμού και η σκελετική δομή. Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η αρθροπάθεια θα μεταδοθεί από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, ο κίνδυνος να αρρωστήσετε εξακολουθεί να αυξάνεται.
Δεδομένου ότι το υπερβολικό σωματικό βάρος δημιουργεί υπερβολική πίεση σε ολόκληρο το μυοσκελετικό σύστημα, όλα τα στοιχεία των αρθρώσεων υποφέρουν. Σε ένα νεαρό άτομο, ο ιστός του χόνδρου μπορεί να αντέξει την πίεση. Και σε μεγάλη ηλικία, όταν η ελαστικότητα του χόνδρου μειώνεται, το υπερβολικό βάρος μπορεί να επιταχύνει τη φθορά του χόνδρου.
Η αρθρίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει εκφυλισμό των χόνδρινων δομών, καθώς η φλεγμονή της άρθρωσης αλλάζει τη σύνθεση του αρθρικού υγρού και του χόνδρινου ιστού. Και δεδομένου ότι η αρθρίτιδα σχεδόν πάντα διαταράσσει την τοπική κυκλοφορία του αίματος, η ανάπτυξη δευτεροπαθούς αρθροπάθειας είναι δυνατή. Δεν έχει σημασία αν η αρθρίτιδα θεραπεύεται ή όχι.
Το παρατεταμένο ψυχοσυναισθηματικό στρες, παραδόξως, δεν έχει την καλύτερη επίδραση στην υγεία των αρθρώσεων. Λόγω της απότομης απελευθέρωσης των ορμονών του στρες (στεροειδή), η διαπερατότητα των αιμοφόρων αγγείων μειώνεται και η παροχή αίματος στις αρθρώσεις επιδεινώνεται. Αυτό οδηγεί σε μείωση της σύνθεσης του υαλουρονικού οξέος, το οποίο είναι μέρος του αρθρικού υγρού και είναι υπεύθυνο για το ιξώδες του. Χάρη στο υαλουρονικό οξύ, τα οστά γλιστράουν ακόμη και με σημαντική βλάβη στη δομή της άρθρωσης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αρκεί ένας λόγος για την εμφάνιση αρθρώσεων. Τυπικά, ο μηχανισμός της εκφύλισης του χόνδρου ενεργοποιείται από έναν συνδυασμό πολλών παραγόντων.
Η αρθρίτιδα και η αρθρίτιδα διαφέρουν θεμελιωδώς στην προέλευση. Η αρθρίτιδα μπορεί να προκληθεί από:
- μόλυνση?
- δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος όταν τα λευκοκύτταρα αρχίζουν να επιτίθενται στα κύτταρα του ίδιου του σώματος.
- τραυματισμοί και υπερβολική πίεση στις αρθρώσεις - για παράδειγμα, οι θεραπευτές μασάζ συχνά αναπτύσσουν αρθρίτιδα στα χέρια τους, το αδύνατο σημείο των αρσιβαρών είναι τα γόνατά τους, η βλάβη στην άρθρωση του ώμου εμφανίζεται σε πυγμάχους και τενίστες.
- συγγενείς σκελετικές ανωμαλίες.
- παθολογίες του νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος, καθώς και ορμονικές ανισορροπίες κατά την εμμηνόπαυση.
- αλλεργικές αντιδράσεις?
- κληρονομικότητα;
- μεταβολικές διαταραχές?
- δηλητηρίαση με τοξικές ουσίες, τσιμπήματα δηλητηριωδών εντόμων.
- σοβαρή ή παρατεταμένη υποθερμία του σώματος.
- κατάχρηση αλκοόλ?
- μη ισορροπημένη διατροφή, έλλειψη βιταμινών και μετάλλων.
Ανεξάρτητα από το ποιος λόγος προκάλεσε τη βλάβη στην άρθρωση, η ισορροπία μεταξύ των καταστροφικών και αποκαταστατικών διεργασιών διαταράσσεται. Δημιουργείται δηλαδή ένας υπερβολικός αριθμός κατεστραμμένων, νεκρών κυττάρων που δεν έχουν χρόνο να αξιοποιηθούν. Και τα νέα λειτουργικά κύτταρα δεν αρκούν για να αντικαταστήσουν τα νεκρά. Ως αποτέλεσμα, η άρθρωση δυσλειτουργεί.
Εάν και οι δύο ασθένειες επηρεάζουν το ίδιο στοιχείο - την άρθρωση, τότε ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας; Και γιατί τα συμπτώματα είναι τόσο διαφορετικά; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκεται στο ποιες δομές επηρεάζονται από την παθολογική διαδικασία.
Με την αρθρίτιδα, ο αρθρικός υμένας φλεγμονώνεται και η ποιότητα του αρθρικού υγρού αλλάζει. Υπάρχουν επίσης κατεστραμμένα κύτταρα εκεί. Η απάντηση στην περίσσεια τους είναι η διόγκωση της ίδιας της κάψουλας και των κοντινών ιστών.
Η διαφορά μεταξύ της αρθροπάθειας είναι ότι τα κατεστραμμένα κύτταρα συγκεντρώνονται στον χόνδρο, όπου ενεργοποιείται ένας άλλος προστατευτικός μηχανισμός - τα κύτταρα που έχουν χάσει τη λειτουργικότητα αντικαθίστανται από συνδετικό ιστό με το σχηματισμό ουλών. Επιπλέον, ο νέος ουλώδης ιστός δεν είναι ικανός να εκτελέσει λειτουργία απορρόφησης κραδασμών και δεν έχει ελαστικότητα.
Δεδομένου ότι η δυσλειτουργία των αρθρώσεων εμφανίζεται για διάφορους λόγους και μπορεί να σχετίζεται με ορμονικούς, μεταβολικούς και μηχανικούς παράγοντες, η κατανόηση αυτών των αιτιών είναι μια σημαντική πτυχή. Από αυτούς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό τη θεραπεία που απαιτεί η αρθρίτιδα ή η αρθρίτιδα.
Διαφορές στη θεραπεία
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο θεραπευτικό σχήμα για την αρθρίτιδα και την αρθρίτιδα. Η θεραπεία της αρθρίτιδας στοχεύει στη διακοπή της φλεγμονώδους διαδικασίας. Ο στόχος της θεραπείας της αρθροπάθειας είναι η αποκατάσταση του ιστού του χόνδρου. Αυτή είναι μια άλλη διαφορά μεταξύ αυτών των δύο ασθενειών. Η μόνη ομοιότητα είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται παυσίπονα.
Η αυτοθεραπεία σε αυτή την περίπτωση δεν θα φέρει επιτυχία και μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Ακόμη και ένας έμπειρος ειδικός δεν θα καθορίζει πάντα με εξωτερικά σημάδια πώς διαφέρει η αρθρίτιδα από την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος. Μόνο μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων της έρευνας γίνεται ακριβής διάγνωση.
Για τη θεραπεία της αρθροπάθειας στην οξεία περίοδο, χρησιμοποιούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα σε σύντομη πορεία. Σε περίπτωση έντονου πόνου γίνονται ενδοαρθρικοί αποκλεισμοί με αναισθητικό και γλυκοκορτικοστεροειδή. Η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με τοπικούς παράγοντες - αλοιφές και τζελ.
Η κύρια μέθοδος θεραπείας της αρθροπάθειας είναι η λήψη χονδροπροστατευτών - φαρμάκων που βασίζονται σε ουσίες που προάγουν την αναγέννηση του ιστού του χόνδρου και αναστέλλουν την ανάπτυξη της εκφυλιστικής διαδικασίας. Η πιο αποτελεσματική είναι η εισαγωγή υαλουρονικού οξέος στην κοιλότητα της άρθρωσης - με τη βοήθεια πολλών ενέσεων είναι δυνατό να αποκατασταθεί η κινητικότητα στην άρθρωση και να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο.
Εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να συνταγογραφηθούν αγγειοδιασταλτικά για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και μυοχαλαρωτικά για την ανακούφιση των μυϊκών σπασμών.
Η φυσικοθεραπεία έχει μεγάλη σημασία για την αρθροπάθεια. Με τη βοήθεια ασκήσεων μπορείτε να επιτύχετε καλά αποτελέσματα, και συγκεκριμένα:
- ανακουφίστε την ένταση και αυξήστε τον τόνο των εξασθενημένων μυών.
- μειώστε την ένταση του πόνου.
- αύξηση του χώρου της άρθρωσης και βελτίωση της κινητικότητας στην άρθρωση.
- βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και των μεταβολικών διεργασιών στους προσβεβλημένους ιστούς.
Οι θεραπευτικές τακτικές για την αρθρίτιδα εξαρτώνται από την προέλευσή της. Για αλλεργικές, μολυσματικές και ουρικές μορφές, συνταγογραφούνται αντιισταμινικά, αντιβακτηριακά φάρμακα και παράγοντες για την εξάλειψη της περίσσειας ουρικού οξέος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συμπτωματική θεραπεία πραγματοποιείται με τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και ορμονών.
Η θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα περιλαμβάνει βασικά φάρμακα και βιολογικά φάρμακα που περιέχουν βακτηριοφάγους.
Για αρθρίτιδα οποιουδήποτε τύπου, συνταγογραφούνται σύμπλοκα βιταμινών που περιέχουν βιταμίνες Β.
Σε σοβαρές περιπτώσεις, πραγματοποιείται χειρουργική επέμβαση, η οποία μπορεί να είναι πολλών τύπων:
- αρθροεκτομή;
- αρθροτομή;
- αρθρική εκτομή?
- Χειλεκτομή;
- αρθρόδεση;
- αρθροσκόπηση.
Η παρουσία καταστροφικών αλλαγών στην άρθρωση μπορεί να απαιτεί ενδοπροσθετική ή επανορθωτική αρθροπλαστική. Η ένδειξη για αυτό το είδος επέμβασης είναι κακή πρόγνωση λόγω της πλήρους καταστροφής του χόνδρινου ιστού.
συμπεράσματα
Έτσι, η αρθρίτιδα μπορεί να διακριθεί από την αρθροπάθεια με τα χαρακτηριστικά σημεία που συνοδεύουν αυτές τις ασθένειες. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η αρθροπάθεια επηρεάζει συχνότερα το ισχίο και το γόνατο, και κάπως λιγότερο συχνά τον αστράγαλο και τις μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αρθρίτιδα μπορεί να αναγνωριστεί από τη συμμετρική βλάβη στις αρθρώσεις: εάν η άρθρωση στον δεξιό καρπό φλεγμονή, τότε η αντίστοιχη άρθρωση στο αριστερό χέρι αρχίζει να ενοχλεί σχεδόν αμέσως.
Ωστόσο, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι αδύνατο να διαγνώσετε τον εαυτό σας, καθώς παρόμοια συμπτώματα μπορούν να παρατηρηθούν με άλλες παθολογίες - τενοντίτιδα, αρθρίτιδα, θυλακίτιδα και μια σειρά άλλων. Επομένως, σε περίπτωση δυσφορίας και πόνου στις αρθρώσεις, είναι απαραίτητο να υποβληθούν σε διαγνωστικά για να διαπιστωθεί η αιτία τους.
Τα αρχικά στάδια της αρθροπάθειας είναι αρκετά θεραπεύσιμα. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση της λειτουργίας της άρθρωσης είναι δυνατή μόνο μέσω χειρουργικής επέμβασης. Στην αρθρίτιδα, η πρόγνωση εξαρτάται όχι μόνο από τον τύπο της νόσου, αλλά και από την ποιότητα της παρεχόμενης θεραπείας. Η έγκαιρη θεραπεία της μετατραυματικής αρθρίτιδας οδηγεί σε πλήρη ανάρρωση στους περισσότερους ασθενείς. Η εξάλειψη του αλλεργιογόνου στην αλλεργική μορφή της νόσου εγγυάται επίσης την ανάρρωση.
Ο κύριος παράγοντας που επηρεάζει μια ευνοϊκή πρόγνωση είναι η έγκαιρη ανίχνευση και η άμεση αντιμετώπιση της νόσου. Να είστε υγιείς!