Τι είναι η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία

πόνος με οσφυϊκή οστεοχόνδρωση

Η οστεοχόνδρωση στην οσφυϊκή περιοχή εμφανίζεται λόγω παραμόρφωσης και καταστροφής του χόνδρινου ιστού των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Χωρίς υλικό χόνδρου, οι σπόνδυλοι χάνουν την ελαστικότητά τους και μετατοπίζονται, προκαλώντας πόνο. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η ασθένεια επηρεάζει κυρίως άτομα άνω των 30 ετών. Οι γυναίκες αρρωσταίνουν τρεις φορές πιο συχνά, γεγονός που σχετίζεται επίσης με αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία και μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο σώμα.

Οστεοχόνδρωση της πλάτης

Από όλες τις παθήσεις του περιφερικού νευρικού συστήματος, η οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης αποτελεί το 80%, εκ των οποίων το 60-80% επηρεάζει την οσφυϊκή περιοχή, που αποτελείται από 5 σπονδύλους. Στο 40% των ανθρώπων τα πρώτα σημάδια της νόσου εμφανίζονται στην ηλικία των 30-35 ετών. Σε μεγάλη ηλικία, η οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης διαγιγνώσκεται στο 90% των ανθρώπων. Επώδυνες αισθήσεις βιώνουν 7 στα 10 άτομα, η έξαρση μπορεί να διαρκέσει από 6 έως 16 μήνες.

Στάδια ανάπτυξης

  • 1ον – η εμφάνιση εκφυλιστικών διαταραχών, που επηρεάζουν τις νευρικές απολήξεις και διαταράσσουν την παροχή αίματος. Η φλεγμονώδης διαδικασία προκαλεί πόνο που ακτινοβολεί στα πόδια. Ο ασθενής βιώνει περιστασιακά μυρμήγκιασμα στην πλάτη και τους γλουτούς. Εμφανίζεται μετά από έντονη σωματική καταπόνηση.
  • 2ον – καταστρέφεται το εξωτερικό κέλυφος του μεσοσπονδύλιου δίσκου (ινώδης δακτύλιος). Η απόσταση μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται, οι νευρικές απολήξεις συμπιέζονται, γεγονός που προκαλεί έντονο, οξύ πόνο. Τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα έντονα κατά το περπάτημα.
  • 3ον – λόγω υπερβολικής κινητικότητας των σπονδύλων συμπιέζονται οι μυϊκές ίνες και οι νευρικές απολήξεις. Εμφανίζονται σπασμοί, μούδιασμα, καυστικός πόνος, κήλες - μετατόπιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον νωτιαίο μυελό.
  • 4ο – ανάπτυξη παθολογικών εξοστώσεων στην οστική δομή. Η σπονδυλική στήλη κυριολεκτικά «γίνεται πέτρα». Η προοδευτική αρθροπάθεια και η έλλειψη θεραπείας ακινητοποιούν τον ασθενή.

Λόγοι ανάπτυξης

Η ασθένεια αναπτύσσεται αργά, υπό τη συμβολή ορισμένων περιστάσεων, δηλαδή, η ανάπτυξη της νόσου εξαρτάται από την επίδραση όχι ενός, αλλά πολλών παραγόντων:

  • Καθιστική ζωή (σωματική αδράνεια), καθιστική εργασία, χαμηλό επίπεδο σωματικής δραστηριότητας. Με την πρώτη ματιά, δεν είναι επικίνδυνα. Ωστόσο, με παρατεταμένη έκθεση, ο μυϊκός τόνος, ο λεγόμενος «μυϊκός κορσές», εξασθενεί. Υποστηρίζει τη σπονδυλική στήλη και τα εσωτερικά όργανα. Έτσι, η σωματική αδράνεια προκαλεί διαταραχή της λειτουργίας ορισμένων συστημάτων - κυκλοφορία του αίματος, αναπνοή, πέψη.
  • Υπέρβαρος. Με ΔΜΣ (Δείκτης μάζας σώματος Quetelet) πάνω από 25 kg/m2, το υπερβολικό βάρος δημιουργεί επιπλέον άγχος στο σώμα: ασκεί πίεση στη σπονδυλική στήλη, υπερφορτώνει τις αρθρώσεις και βλάπτει την παροχή αίματος.
  • Ενδοκρινικές παθολογικές διεργασίες. Η ορμονική ανισορροπία, οι διαταραχές στη λειτουργία των επινεφριδίων και του θυρεοειδούς αδένα «επιβραδύνουν» τον μεταβολισμό του σώματος. Οι συχνές ορμονικές αλλαγές «ξεπλένουν» το ασβέστιο από τον οστικό ιστό, καθιστώντας τον αδύναμο και εύθραυστο.
  • Μη ισορροπημένη διατροφή. Το δημοφιλές και οικονομικό fast food ικανοποιεί πλήρως τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού, ενώ από την άποψη του κορεσμού του οργανισμού με τις απαραίτητες βιταμίνες και μικροστοιχεία είναι απολύτως άχρηστο.
  • Παθολογίες και γενετική προδιάθεση σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος.
  • Εκφυλιστικές αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία. Υπό την επίδραση του χρόνου, συμβαίνει φυσική φθορά του συστήματος στήριξης.

Στους άνδρες των οποίων το επάγγελμα περιλαμβάνει σημαντική σωματική δραστηριότητα, η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση εμφανίζεται πολλές φορές πιο συχνά.

Συμπτώματα οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας

Ο πόνος είναι ο κύριος δείκτης έναρξης της νόσου και του εντοπισμού της. Με βάση τη φύση της εμφάνισης, τη συχνότητα και τη διάρκεια, μπορεί να γίνει μια προκαταρκτική διάγνωση. Τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς με οσφυϊκή οστεοχονδρωσία εμφανίζουν πόνο που ακτινοβολεί στο πόδι, στη βουβωνική χώρα και στην ουρά. Σε οριζόντια θέση, η ενόχληση εξαφανίζεται.

Τα νωτιαία νεύρα εκτείνονται από τον κορμό της σπονδυλικής στήλης σε διάφορα μέρη του σώματος. Κάθε νεύρο είναι υπεύθυνο για μια συγκεκριμένη περιοχή. Αυτό ονομάζεται «τμηματική νεύρωση». Αυτός είναι ο λόγος που το προσβεβλημένο νεύρο «ανταποκρίνεται» σε μια συγκεκριμένη περιοχή: έτσι εκδηλώνεται το «ριζικό σύνδρομο».

Ο χάρτης του νωτιαίου νεύρου σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε τον πόνο με μια συγκεκριμένη περιοχή της σπονδυλικής στήλης: C1-C8 - 8 αυχενική, T1-T12 - 12 θωρακική, L1-L5 - 5 οσφυϊκή, S1-S5 - 5 ιερή, C0 - 2 κόκκυγος. Σημάδια οστεοχονδρωσίας ανάλογα με την τμηματική νεύρωση:

  • L3-L4 – αδύναμο αντανακλαστικό γόνατος, μερικό μούδιασμα, επεισοδιακή απώλεια της αίσθησης σημειώνονται κατά μήκος της πρόσθιας επιφάνειας του μηρού.
  • L4-L5 – μυϊκή αδυναμία, ο ασθενής δεν μπορεί να σταθεροποιήσει το σώμα ενώ στέκεται στις φτέρνες, ο πόνος και η διαταραχή ευαισθησίας επεκτείνονται στην περιοχή από το κάτω μέρος της πλάτης μέχρι τον γλουτό, καθώς και σε όλη την πλάγια επιφάνεια του μηρού (από πάνω προς τα κάτω).
  • L5–S1 – τρόμος στο μυ της γάμπας, αδυναμία στάσης στα δάχτυλα των ποδιών, πόνος στο πίσω μέρος του μηρού.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι ριζικές αρτηρίες εμπλέκονται επίσης στην καταστροφική διαδικασία, προκαλώντας εγκεφαλικό επεισόδιο στη σπονδυλική στήλη - μια επικίνδυνη παθολογία στην οποία ο ασθενής βιώνει πάρεση και παράλυση και δυσλειτουργία των πυελικών οργάνων.

Συμπτώματα αντανακλαστικού πόνου

  • Λουμπάγκο ή οσφυϊκή μοίρα (στην περίπτωση αυτή όχι ισχιαλγία!) – οξύς πόνος. Οποιαδήποτε άβολη κίνηση, ακόμα και το φτέρνισμα και ο βήχας, προκαλεί σπασμό. Ο ασθενής αλλάζει αυθόρμητα τη θέση του σώματός του, μετακινώντας το στο πλάι. Μια προσπάθεια να πάρεις κάθετη θέση προκαλεί νέο λουμπάγκο.
  • Η Lumbodynia είναι ένας θαμπός και επώδυνος πόνος που εμφανίζεται στη μία πλευρά. Οι περίοδοι ύφεσης ακολουθούνται από έξαρση, η οποία σταδιακά εξελίσσεται σε έντονο πόνο.
  • Lumboischialgia - οδυνηρές αισθήσεις εμφανίζονται στο πόδι.

Τα παράπλευρα σημάδια της νόσου δεν είναι τόσο τυπικά και μπορούν εύκολα να εκληφθούν ως συμπτώματα άλλου προβλήματος: μειωμένη εφίδρωση (υποιδρωσία), ωχρότητα του δέρματος της πληγείσας περιοχής λόγω κακής κυκλοφορίας του αίματος, έντονη ξηρότητα και απολέπιση.

Διαγνωστικά

Στο αρχικό στάδιο συλλέγεται πλήρες ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Η συνολική εικόνα θα πρέπει να συμπληρώνεται από τα συμπεράσματα ενός χειρουργού, ορθοπεδικού, νευρολόγου και ρευματολόγου. Οι ειδικοί υποβάλλουν τον ασθενή σε οπτική εξέταση για να αξιολογήσουν τις αλλαγές στη στάση του σώματος, τον μυϊκό τόνο και την ευαισθησία του δέρματος.

Η ακτινογραφία πραγματοποιείται για την πρωτογενή διάγνωση της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης 1ου βαθμού. χρησιμοποιείται για να εξετάσει την κατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, παθολογίες του νωτιαίου μυελού και επίσης να αξιολογήσει τη γενική κατάσταση της σπονδυλικής στήλης. Ωστόσο, αυτός ο τύπος διάγνωσης δεν παρέχει πλήρεις πληροφορίες για τους προσβεβλημένους ιστούς.

Η αξονική τομογραφία (CT) είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη εξέταση που χρησιμοποιεί μια δέσμη ιονιζουσών ακτίνων. Η αξονική τομογραφία καταγράφει τον βαθμό παραμόρφωσης του δίσκου, τις φλεγμονώδεις διεργασίες στη μεμβράνη του νωτιαίου μυελού και τις νευρικές απολήξεις σε μια εικόνα στρώμα προς στρώμα.

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) δείχνει πληροφοριακά τη γενική κατάσταση της μυϊκής μάζας, των αιμοφόρων αγγείων και των συνδέσμων. Ανιχνεύει όγκους και φλεγμονώδεις διεργασίες.

Η μυελογραφία είναι ένας από τους τρόπους για την οπτική αξιολόγηση της κατάστασης του νωτιαίου μυελού και των νευρικών ριζών με έγχυση σκιαγραφικού παράγοντα χρησιμοποιώντας μια βελόνα στην κοιλότητα μεταξύ της pia mater και του αραχνοειδούς του νωτιαίου μυελού, γεμάτη με εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Παρόμοια με την αξονική τομογραφία, το MTP και την ακτινογραφία, η διαδικασία πραγματοποιείται σε πραγματικό χρόνο.

Η νευρολογική εξέταση ευαισθησίας και αντανακλαστικών για παθολογίες είναι ένα σύμπλεγμα μελετών που περιλαμβάνει μια μέθοδο διαλογής για τη μελέτη της συμμετρίας των άκρων, τον έλεγχο της ευαισθησίας στους κραδασμούς και την αξιολόγηση των αντανακλαστικών Babinsky, Chaddock και Oppenheiman.

Θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας

Η αποτελεσματικότητα της συντηρητικής θεραπείας επιτυγχάνεται με συνδυασμό φαρμάκων διαφόρων ομάδων, μασάζ και χειρωνακτική θεραπεία. Ωστόσο, στο στάδιο 3, η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση δεν μπορεί πλέον να θεραπευτεί με συντηρητικές μεθόδους. απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Μία από τις μεθόδους χειρουργικής επέμβασης για την οστεοχονδρωσία είναι η μικροδισκεκτομή. Πρόκειται για μια νευροχειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μιας κήλης χωρίς να καταστρωθούν οι νευρικές δομές. Γίνεται υπό γενική αναισθησία. Ο ασθενής μπορεί να περπατήσει ήδη την 3η ημέρα.

Φαρμακοθεραπεία (για στάδια 1-2)

  • Αναλγητικά για την ανακούφιση του πόνου: τοπικά (αλοιφές, τζελ), από του στόματος (δισκία, εναιωρήματα), ενδομυϊκά (ενέσιμα διαλύματα).
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την πρόληψη της ανάπτυξης της φλεγμονώδους διαδικασίας. Μειώνει τη θερμοκρασία, απομακρύνει το πρήξιμο. Τις περισσότερες φορές, χρησιμοποιούνται γέλες και δισκία, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις (φλεγμονή του ισχιακού νεύρου) - ενέσεις. Πρώτη σειρά μαθημάτων - 7-14 ημέρες.
  • Μυοχαλαρωτικά. Συνταγογραφείται στην οξεία περίοδο για μυϊκούς σπασμούς, καθώς και κατά την περίοδο ύφεσης για την εδραίωση του αποτελέσματος.
  • Χονδροπροστατευτικά. Μπλοκάρουν τις καταστροφικές διεργασίες στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, προάγουν την αναγέννηση, βελτιώνουν το μεταβολισμό στους ιστούς του χόνδρου.
  • Αγγειακά φάρμακα. Βοηθά στην ομαλοποίηση της παροχής αίματος στο μυοσκελετικό σύστημα.
  • Συμπλέγματα βιταμινών της ομάδας Β. Βελτιώνουν την αγωγιμότητα των νεύρων.
  • Διουρητικά. Μειώνει το πρήξιμο.

Ως επείγουσα βοήθεια κατά τη στιγμή της έξαρσης, χρησιμοποιούνται ισχυρές ενέσεις - παρασπονδυλικός αποκλεισμός, που προκαλεί προσωρινή απώλεια ευαισθησίας.

Συνιστάται επίσης να κάνετε μια πορεία χειρωνακτικής θεραπείας δύο φορές το χρόνο, η οποία ανακουφίζει από την ένταση και τους σπασμούς των μυών, αποκαθιστά την κυκλοφορία του αίματος, βελτιώνει την κυκλοφορία της λέμφου και αυξάνει την κινητικότητα του μυοσκελετικού συστήματος.

Πρόληψη

  • Δραστήριος τρόπος ζωής σε συνδυασμό με μέτρια σωματική δραστηριότητα.
  • Επιλέγοντας άνετα ή, εάν υποδεικνύεται, ορθοπεδικά παπούτσια.
  • Καλή διατροφή?
  • Έλεγχος σωματικού βάρους;
  • Κοιμηθείτε μόνο σε ορθοπεδικό στρώμα και μαξιλάρι.
  • Έπιπλα γραφείου μόνο με επίπεδη πλάτη.
  • Άρνηση βαρέων φορτίων στην πλάτη και τη σπονδυλική στήλη. Όταν μεταφέρετε βαριά αντικείμενα, το φορτίο πρέπει να κατανέμεται ομοιόμορφα και στα δύο χέρια.